ตอน (3)
ในหนังสือ พิราบราม คงเจตน์ พร้อมนำพล อดีตนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง เล่าว่าในช่วงระหว่างปี 2518-2519 หลังจากพรรคสัจธรรมซึ่งเป็นพรรคการเมืองของนักศึกษาที่เขาเป็นผู้ปฏิบัติงานชนะการเลือกตั้ง ก็เริ่มมี “พวกรุ่นน้องๆ” จากหน่วยสันนิบาตเยาวชนแห่งประเทศไทย (หน่วย สยท.) ซึ่งเป็นองค์กรของ พคท. ที่ทำงานจัดตั้งเยาวชนในเมือง “เข้ามาในพรรคสัจธรรมมากขึ้นๆ” (หน้า 67) คงเจตน์ยังเล่าด้วยว่า “นับตั้งแต่ได้ชัยชนะในที่นั่งสภานักศึกษาและองค์การนักศึกษา พรรคสัจธรรมก็เนื้อหอมราวกับสาวแรกรุ่น พลพรรคเลือดใหม่ของสัจธรรม ส่วนใหญ่มาจากศูนย์นักเรียน เป็นเด็กในจัดตั้งของพี่อนุช อาภาภิรมย์ เรื่องซ้ายไม่ต้องพูดถึง พวกผมเรียกเด็กใหม่พวกนี้ว่า พวก ‘หุงฉี’ ซึ่งเป็นภาษาจีนแปลความได้ว่า ‘ธงแดง’ เด็กใหม่พวกนี้เข้ามาในพรรคฯ แบบมีจัดตั้ง และจัดตั้งกันเข้ามา พวกที่เข้ามาใหม่นี้มีวิธีคิดวิธีทำงานเป็นระบบมีความเอาการเอางาน นำวิธีการใช้ชีวิตรวมหมู่มาใช้ มีการสำรวจวิจารณ์และวิจารณ์ตนเอง เริ่มมีสำนวนแปลกๆ เข้ามา อาทิ เก็บเกี่ยวดอกผลของการต่อสู้, มีจัดตั้ง, ประชาธิปไตยรวมศูนย์, รักเสรี, สามช้า ฯลฯ ต่อมากลุ่มเด็กใหม่พวกนี้ก็กุมการนำของพรรคฯ ทุกระดับ” (หน้า 65)
