ตอน (ุ16)
พิทักษ์ ชัยสูงเนิน ซึ่งเป็นไปได้สูงที่จะเป็นคนเดียวกันกับ นายแพทย์บรรจบ ชุนหสวัสดิกุล หนึ่งในอดีตผู้นำนักศึกษามหิดลในช่วงก่อน 6 ตุลาฯ “พิทักษ์ ชัยสูงเนิน” เป็นชื่อที่มีนัยเกี่ยวพันอย่างแนบแน่นกับการสัมมนาครั้งสำคัญของนักศึกษามหิดลในปลายปี 2516 ที่ อ.สูงเนิน นครราชสีมา (ดูใน ปูมประวัติศาสตร์มหิดล เล่ม 2) “ทัศนะที่ความรักก้าวหน้า” พิมพ์ออกมาในช่วงกลางปี 2518 ที่อ่านยังงัยก็เป็นสำนวนภาษาและแนวคิดแบบ พคท. ซึ่งทำให้เป็นไปได้ว่าเขาน่าจะอยู่ในสาย “จัดตั้ง” ของพรรคในเมืองตั้งแต่ก่อน 6 ตุลาฯ แล้ว (ยังไม่นับข้อเท็จจริงที่ว่า หมอบรรจบเป็นน้องชายของ วิภา อุตมฉันท์ [นามสกุลสามี] ซึ่งมีพี่สาวคนโตอีกคนที่เป็นผู้ปฏิบัติงานในเมืองมานานแล้วด้วย)
ส่วน “บันทึกหมอในป่า” นั้น พิทักษ์ได้พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างขบวนการนักศึกษามหิดลกับ พคท.ไว้หลายตอน เช่น “ในที่สุดทั้งคู่รวมทั้งเกดจึงยินยอมที่จะมีจัดตั้งเสียที ซึ่งเป็นเรื่องไม่แปลกประหลาดอะไรเลยในยามนั้น เพราะหลังจากนั้น พวกเขายังได้รับการทาบทามผ่านมาอีกบางสาย จากเพื่อนนักกิจกรรมซึ่งเป็นห่วงเป็นใยในชะตากรรมของกันและกัน” (หน้า 51)
“ที่ในเมืองนะ จัดตั้งจะต้องประชุมหน่วยศึกษาทั้งแลกเปลี่ยนทิศทางการทำงาน เดือนละหนน่ะน้อยไป บางทีทุก 10 วันหรือทุกอาทิตย์ บางทีประชุมกันตรงข้างหลังเวทีของงานชุมนุมเลยก็มี” (หน้า 108)
ในอีกที่หนึ่ง พิทักษ์ได้เล่าถึงกรณีที่ ผิน บัวอ่อน อดีตสมาชิกกรมการเมืองที่ถูกจับในช่วงปี 2510-2511 แล้วแยกตัวออกจกาพรรค และเสนอให้ชู “แนวทาง 14 ตุลา จงเจริญ” จนทำให้ขบวนการนักศึกษาสับสนนึกว่าเป็นข้อเสนอของพรรค จนกระทั่งพรรคให้นายผี อัศนี พลจันทร (ในนามปากกา “อุทิศ ประสานสภา”) เขียนบทความเรื่อง “โต้ลัทธิแก้ไทย” ออกมาตอบโต้ผิน เรื่องถึงสงบลงนั้น พิทักษ์เล่าว่า
“พวกเรานักศึกษารู้สึกว่า เมื่อมีวิกฤตทางอุดมการณ์ขึ้น น่าที่องค์กรจัดตั้งจะมีคำตอบและชี้นำทิศทางได้…พอมีข้อเขียนของอินทรายุทธ์ตีพิมพ์ขึ้นมา ผู้นำนักศึกษาทั้งหลายก็พลอยได้รับความสว่าง” (หน้า 104)
