ตอน (ุ17)
เพิ่งรู้ว่านักศึกษา ม.ขอนแก่น ก่อน 6 ตุลาฯ นี่ “เอาเรื่อง” น่าดู คือแทบจะเป็นเนื้อเดียวกันกับ พคท. เลย ดังที่ข้อเขียนของ “ส.นำชัย” เรื่อง “จากภูซาง สู่ดงลาน ขึ้นน้ำหนาว” เล่าไว้อย่างน่าสนใจยิ่งว่า
“ดงลาน ไม่เคยเป็นเขตต่อสู้ด้วยอาวุธ เป็นเขตขาวแท้ๆ เมื่อปี 2517-2519 นักศึกษา ม.ขอนแก่นจำนวนหนึ่งได้ลงพื้นที่ชนบทสัมพันธ์กับมวลชนชาวไร่-ชาวนา ที่มีปัญหาพิพาทกับเจ้าหน้าที่รัฐบาลเกี่ยวกับที่ดินป่าสงวนดงลาน ทำให้เกิดการลุกขึ้นต่อสู้เรียกร้องที่ดินทำกิน 49 หมู่บ้านในเขตอำเภอต่างๆ ที่กล่าวมา เมื่อพฤษภาคม 2518 ที่หน้าศาลากลางจังหวัดขอนแก่น อาจกล่าวได้ว่านี่คือ “กำเนิดเขตงาน 55″ นำไปสู่การจัดตั้ง สหพันธ์ชาวนาชาวไร่แห่งประเทศไทย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ….เมื่อกระแสขวาพิฆาตซ้ายขึ้นสู่กระแสสูงในช่วงปลายปี 2518 – กลางปี 2519 มวลชนส่วนที่ก้าวหน้าบางส่วนเริ่มเรียกร้องหาการต่อสู้ด้วยอาวุธมากขึ้นทุกที ประกอบหน่วย 19 ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เอี่ยมนี้ ก็คือแกนนำของนักศึกษาที่ฝังตัวอยู่ในชนบทดงลานและลูกหลานของคนดงลานนั่นเอง การจัดกำลังใหม่เพื่อเดินทางกลับในรูป ทปท. ครั้งนี้ รวมกำลังได้ทั้งหมด 25 คน…”
“เพื่อให้การบริหารเขตงาน 55 เป็นไปได้ตามความเหมาะสมกับสถานการณ์ในขณะนั้น ทางจัดตั้ง (ผู้เฒ่าทุ่ง ยุทธ ฯลฯ) จึงได้แต่งตั้งกรรมการบริหารเขตงานขึ้น ประกอบด้วย ส.ก้าว ส.สนิท ส.สมาน และ ส.นำชัย กรรมการชุดนี้ยังขาดบุคคลสำคัญอีก 2 ท่าน คือ ส.กองชน (หลัก วิศวะฯ มข.) ซึ่งติดภารกิจประสานงานต่างๆ อยู่ในเมือง และ ส.แน่น นักศึกษาศาสตร์ มข. ซึ่งจัดตั้งมอบหมายให้ไปติดต่อกับทางดงมูลเพื่อนำนักศึกษา มข. เข้าไปทางด้านภูพาน กลับมาบุกเบิกงานดงลาน แต่ถูกจับกุมเสียก่อน…[หลังจากนั้นก็-ธิกานต์]…ได้กำลังเพิ่มเติมจากเหตุการณ์ 6 ต.ค. 19” (หน้า 160-163)
