ทาง ‘นักเรียนไทยโพ้นทะเล’ ได้รับอนุญาตจากธิกานต์ ศรีนาราให้รวบรวมและนำเอาข้อความซีรียส์ “การเคลื่อนไหวของ พคท. ก่อน 6 ตุลาคม 2519” ในเฟซบุ๊กของเขามาเผยแพร่ ณ ที่นี้
ธิกานต์ได้เขียนอธิบายในเฟซบุ๊กของเขาว่า “โพสต์ 18 โพสต์ ภายใต้ชื่อ “การเคลื่อนไหวของ พคท. ก่อน 6 ตุลา” ถือเป็นการ “จัดงานรำลึก 6 ตุลา” ในแบบของผม ไว้ผมจะ “พยายาม” ค้นคว้าเพิ่มเติมและเขียนออกมาเป็นบทความวิชาการที่เข้มข้นกว่านี้ครับ”
ตอน (1)
“ชุติมา พญาไฟ” อดีตผู้นำนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงเล่าว่าในช่วงปี 2518 พคท. ก็ได้ส่งผู้หญิงที่ชื่อ “แป๋ว รุ่นพี่จากจุฬาซึ่งเขารู้จักและนับถือ” มาทาบทามให้เขา “เข้าจัดตั้ง” ของ พคท. (หน้า 137-150.) นอกจากนี้ ชุติมายังเล่าด้วยว่าเมื่อเขาเข้าสังกัด “ค่ายใหญ่” แล้ว ในวันแรกที่เข้าประชุมกับหน่วยงานย่อยของ พคท. ที่ “สถานีที่ 4 ดินแดง” เขาก็ได้พบกับ “พี่นิด” ผู้ปฏิบัติงานหญิงของพรรคซึ่งเป็น “จัดตั้งอาวุโส” ของหน่วยด้วย ดังที่เขาเล่าว่า “ภายในห้องมีคนนั่งรออยู่ก่อนแล้วสองคน คือผู้หญิงที่ดูอาวุโสกว่าใครอายุประมาณสามสิบเศษ ผมตัดสั้นท่าทางใจดี…‘พี่ชื่อนิดนะ’ ผู้หญิงหน้าตาใจดีเหมือนแม่บวกครูประจำชั้นแนะนำตัว…‘เรามีงานให้คุณทำแน่ งานใหญ่ด้วย’ พี่นิด จัดตั้งอาวุโสกล่าวยิ้มๆ” (หน้า 143-145) ชุติมายังเล่าด้วยว่าหลังจากเข้าสังกัด “ค่ายใหญ่” เขาก็ได้เข้าร่วมประชุมในหน่วยย่อยกับ “พี่นิด” อย่างต่อเนื่องไปจนกระทั่งเกิดกรณี 6 ตุลาคม 2519 ขึ้น และดูเหมือนว่า “พี่นิด” ผู้ปฏิบัติงานหญิงของพรรคในเมืองหรือ “จัดตั้งอาวุโส” ผู้นี้จะมีบทบาทนำในหน่วยย่อยนี้ไปจนกระทั่งเกิดกรณี 6 ตุลาคม 2519 เช่นกัน ดังที่ชุติมาเล่าว่าเมื่อ ถนอม กิตติขจร เดินทางกลับเข้าประเทศในช่วงกลางเดือนกันยายน 2519 และนำไปสู่การจัดชุมนุมต่อต้านอย่างกว้างขวางของนักศึกษาและประชาชนนั้น “พี่นิด” ก็ได้นัดพวกเขาไปประชุมที่ “สถานีที่ 4 ดินแดง” ในที่ประชุม “ชิงชัย” ซึ่งเป็นผู้นำนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงอีกคนที่เข้าสังกัด “ค่ายใหญ่” เช่นกันได้ถาม “พี่นิด” ว่า “แล้วจัดตั้งคิดยังไงครับ” ชิงชัยถาม “ทางเราไม่ได้กำหนดเป็นนโยบาย พวกเราก็คิดไม่เหมือนกัน แต่ละสายแต่ละคนก็คิดไม่เหมือนกัน อีกอย่างสถานการณ์ที่เป็นจริงยังไม่ได้ปรากฏขึ้น ที่ประชุมองค์กรเปิดของพวกคุณต้องตัดสินใจกันเอง พี่ให้หลักคิดได้ข้อเดียวคือ ได้ประโยชน์ รู้ประมาณ ตรงนี้ไม่มีไม้บรรทัดวัด คนที่นำมวลชนต้องตัดสินใจให้ดี ก็รู้ว่าทำแค่นี้พอแล้ว ทำแค่นี้ได้ประโยชน์พอสมควรแล้ว ถึงจุดไหนควรจะหยุดและถอย หรือเมื่อทำไปแล้วถึงจุดไหนควรจะรุกต่อ สถานการณ์ปัจจุบันและข่าวสาร จะเป็นตัวกำหนดการตัดสินใจ” พี่นิดชี้แนะ “แบบนี้แสดงว่าพวกเราต้องสู้” คมแสงพูดเชิงถาม พงษ์พยักหน้า “ใช่ ต้องสู้แน่นอน แต่ในทางยุทธวิธี จะชุมนุมกี่วัน จะหยุดเมื่อไหร่ จะถอยเมื่อไหร่ หรือมีกิจกรรมอะไรบ้าง เป็นเรื่องที่ต้องตัดสินใจกันเอง” “ไม่มีข้อชี้แนะอะไรพิเศษเลยหรือครับ” ชิงชัยถาม “มีนิดหน่อย แกนงานของเราทั้งปิดและเปิด ถือเป็นทรัพยากรสำคัญ ไม่ว่าจะมีเหตุการณ์อะไร ต้องหาวิธีสงวนทรัพยากรนั้นไว้อย่าให้เสียหาย” พี่นิดย้ำ (หน้า 646-647.)
Continue reading “การเคลื่อนไหวของ พคท. ก่อน 6 ตุลาคม 2519”
